Petra en Gary

Onwerkelijk , niet te bevatten en volledig lamgeslagen.

Lieve allemaal,

17 Juli 2014 zal als een zwarte dag voor altijd in ons geheugen blijven staan, geen dag zal meer hetzelfde zijn. Na een lange onzekere periode met betrekking tot haar baan, langslepende blessures waardoor ze niet kon sporten en met een zeer pril gelukkig gevoel van een nieuwe man in haar leven, begon Petra aan een geweldige reis naar Borneo.

Ook Gary was er helemaal aan toe. Na hard werken op school ging hij met slechts 1 tekort over naar 5 HAVO, een geweldige prestatie. En natuurlijk op sportgebied was hij zeer succesvol. Als keeper van Excelsior Maassluis zat hij bij de jeugdselectie en, wat was hij hier trots op, zou hij volgend jaar keeperstrainer worden bij de E-jeugd.

Vol enthousiasme werden ze door Rob naar Schiphol gebracht. Het moest een geweldige reis worden naar Borneo. Lang was er getwijfeld over Vietnam, maar deze reis zou in eerste instantie niet door gaan. Toen ze uiteindelijk deze reis had geboekt bleek een paar weken geleden dat de reis naar Vietnam toch doorging, haar eerste keus! Ze heeft nog geprobeerd de reis om te boeken, en dat kon. Er moest alleen extra kosten worden betaald voor nieuwe tickets. En, we kennen Petra allemaal, die paar honderd euro zou zonde zijn! Ach, hadden we maar…..

Op Schiphol aangekomen werd er ingecheckt voor vlucht MH 17 van Malaysia Airlines. En Petra zou Petra niet zijn als er niet foto’s zouden worden genomen. Veel Foto’s. Van haarzelf, van Gary, maar zelfs ook van de rij waar ze instonden. En natuurlijk werden ze ook doorgestuurd. Deze foto’s zijn dankbaar gebruikt door het identificatie team.

Velen onder ons hebben op het allerlaatste moment, in het vliegtuig, de inmiddels wereldberoemde selfie

Laatste Selfie van Petra en Gary

Laatste Selfie van Petra en Gary om 12.00

van Peet en Gary gekregen.

Op dit moment is het nog niet 100% zeker maar naar alle waarschijnlijkheid zijn Petra en Gary het slachtoffer geworden van een raketaanval op het vliegtuig. Om 14.15 plaatselijke tijd ( 15.15 Nederlandse tijd) werd op 10 kilometer hoogte op brute wijze het vliegtuig uit de lucht geschoten.

Iedereen zal het moment waarop hij het eerste hoorde nooit meer vergeten. Ook wij niet. Het was donderdag 17 juli rond 17.15.
Britt en Tim waren thuis en al snel werden hun angsten bewaarheid. De paniek sloeg toe en Anja werd gebeld. Na enig onderzoek naar het vluchtnummer werd het donkerste vermoeden helaas duidelijk.

Ook ik was op mijn werk, en werd door een collega op de hoogte gesteld van een neergestort vliegtuig. In de Oekraïne. Ik herinner me nog dat ik dacht “dat is erg, maar ja..de Oekraïne”. Binnen een minuut kwam mijn collega met de toevoeging dat hij wel van Schiphol was opgestegen en het een vliegtuig van Malaysia Airlines was.

De paniek sloeg direct toe en koortsachtig probeerde ik wat informatie te vergaren; google…vliegtuig neergestort vandaag…en vrijwel direct kwam het nieuws als een mokerslag binnen. Hoe ik thuisgekomen ben weet ik niet, maar direct was duidelijk dat de situatie ernstig was. Mijn moeder ( en de moeder van Petra) moest worden ingelicht voordat ze het op een andere manier zou vernemen, maar ook Bob wist nog van niets.

Anja werd thuisgebracht door collega’s en onderweg werd Bob op zijn bijbaan bij de snackbar vanachter de toonbank gehaald. De schok voor Bob was enorm, letterlijk misselijkmakend. Met Britt en Tim ben ik naar mijn moeder gegaan om het te vertellen.

Ik hoef niemand uit te leggen dat de boodschap aan een moeder brengen dat haar kind en kleinkind bij een vliegtuigongeluk zijn omgekomen eentje is die er echt inhakt. Het was dan ook hartverscheurend. Ze raakte in shock.

Thuisgekomen werden we direct opgevangen door veel goede vrienden, buren en bekenden. En dat was fijn, heel fijn. Zonder hen waren wij de eerste dagen niet doorgekomen.

In de uren hierna waren we allemaal op zoek naar antwoorden op de vele vragen de we hadden. Onzekerheid over het lot van Petra en Gary hadden we niet echt, we begrepen helaas direct dat het fataal was. Maar toch, we zijn geen ervaringsdeskundigen, we wilden de juiste informatie over…over.. over alles !

Een centraal nummer moest worden gebeld, uren zaten we in de wacht. Uiteindelijk kregen we om 2.30 uur in de nacht iemand aan de lijn. We konden onze gegevens achterlaten…

Inmiddels zijn we weer een paar dagen verder, we hebben in een roes geleefd. Onzekerheid, emoties, diepe dalen, huilbuien, vreselijke beelden op tv, kranten en radio. Geen ontsnappen aan. Niet alleen de gebeurtenis zelf is natuurlijk heel schokkend maar daarnaast is deze ramp natuurlijk voor iedereen er eentje van enorme omvang.

Het is het gesprek van de dag en overal is het actueel nieuws. Als we even aan iets anders wilden denken om ons hoofd leeg te maken, dan was daar altijd weer de krant op de mat met schreeuwende koppen of de foto van Petra en Gary afgedrukt. Op geen enkele zender was er ander nieuws en zelfs op de school waar Gary en Bob op zitten, waar een zeer emotionele condoleance was geregeld,was de pers aanwezig. Fijn dat de school het heeft gedaan, het gaf gelegenheid voor heel veel schoolgenoten van Gary om stil te staan bij de gebeurtenis.

Enorm veel huilende en geschockeerde leeftijdsgenoten. Natuurlijk heel confronterend maar daarnaast ook heel fijn om te zien dat Gary bij heel veel jongeren enorm populair was. “Paps”, zoals ze hem noemden was voor velen een geweldige knuffelbeer. Door zijn grote verschijning en enorm warme uitstraling was hij voor velen van hen iemand bij wie ze zich veilig en vertrouwd voelden.

Ook de happening bij Excelsior, zie het filmpje ook op deze site, gaf hetzelfde beeld. Teamgenoten en vrienden die volledig van de kaart waren en 10 minuten boven het condoleanceboek bleven hangen, gewoon omdat ze volledig ontdaan waren van verdriet. Het is ook zo oneerlijk en past totaal niet in de gedachtegang van de jeugd om iemand van 16 te verliezen. Dat kan toch niet !!! Dat is toch niet mogelijk !!

Ook thuis werd er met vrienden natuurlijk constant over Petra en Gary gesproken. Heel blij waren we dat ik op de valreep op 9 juli nog mijn 50e verjaardag heb gevierd, met als thema een WK-voetbalfeest. Iedereen die Petra kent weet dat ze natuurlijk heel blij was met een feest, maar liever had ze 5 maanden voorbereidingstijd gehad. Want, je begrijpt er is geen feest als er geen voorstelling van Petra is geweest.

Binnen een aantal uur nadat ze de uitnodiging ( 1 week voor het feest) had ontvangen had ze al diverse vrienden gemobiliseerd, en de volgende avond was de eerste “repetitie” al gepland. Ik heb begrepen dat het oefenen hilarisch was, het optreden was het zeker!! Vol overgave, zoals alleen zij dat maar kon, volledig uit het hoofd ( het was haar eer te na om het van een papiertje te doen, ze heeft de hele week voor zichzelf lopen oefenen), zong zij met de Village People in rol als agent YMCA. Wat ben ik blij dat we haar allemaal zo kort voor dit tragische gebeuren nog helemaal in haar element hebben kunnen zien. Ze genoot er van. Net zoals wij! Echt een dierbare herinnering.

Op zaterdagochtend 19 juli kwamen er 2 familie rechercheurs. Zij kwamen namens de overheid en zijn de komende weken onze contactpersonen. De eerste prioriteit is het verzamelen van gegevens over Petra en Gary. In een bijna 4 uur durende sessie hebben we in 2 groepen ( een groep voor Gary met oa Jan, de vader van Gary) en 1 groep voor Petra in een enorme hitte ( het was die dag 35 graden) allerlei gegevens over hen opgesomd. Alles kan belangrijk zijn voor de identificatie. Hoe is hun lichaamsbouw,hebben ze eventueel tatoeëringen of piercings en waar zat dat litteken ook weer, tot het beschrijven van het bezitten van wel of geen moedervlekken en het hebben van eventuele pennen of bouten van een operatie.Soms hilarische momenten, vaak confronterend en in alle gevallen emotioneel.

Op maandagochtend werd dit nog uitgebreid met een DNA-onderzoek. Er werd van Jan, mijn moeder en mij wangslijm afgenomen. Dit zal alleen voor dit onderzoek worden gebruikt.

Later op de dag was er in Nieuwegein een groots opgezette bijeenkomst van nabestaanden, georganiseerd door de overheid. Het was een formele bijeenkomst om iedereen op de hoogte te brengen van de situatie tot nu toe en om informatie te verschaffen over hulpverlening, maar ook om lotgenoten bijeen te brengen.
Om zonder afbreuk te doen aan ons lot zijn er altijd nog schrijnender gevallen. Ik sprak met een vrouw die haar man, haar 2 dochters met hun echtgenoten en kinderen had verloren.Wat moet je dan nog zeggen….

Op deze bijeenkomst spraken Premier Rutte, de directeur van Malaysian airlanes, de onderzoeksleider van het Landelijk Team van Forensisch Opsporing ( LTFO) en de directeur van Slachtofferhulp Nederland. Het geheel werd gepresenteerd door Maartje van Weegen. Ook Koning Willem en Koningin Maxima waren aanwezig. Na de toespraken was er ruimte voor vragen. De meeste vragen gingen over het verdere verloop, opmerkingen over de gebrekkige communicatie en de rol die de overheid zou moeten spelen in het internationale spel die er nu in Oekraïne plaatsvindt tussen de lokale overheid, de separatisten en Rusland. Met als inzet het zo snel mogelijk vrijgeven van de lichamen en toegankelijkheid van het gebied. De emoties liepen hoog op en sommige vragenstellers waren erg ongenuanceerd.

Het zij ze vergeven, ook zij hebben te maken met enorme onzekerheid, frustraties en angst.

Inmiddels ( maandagavond) is officieel doorgegeven dat de trein met daarin een groot aantal “body-bags” definitief is gaan rijden met eindbestemming Charkov. Bij aankomst in Charkov zal direct naar Nederland worden gevlogen. Hier zal direct worden begonnen met de identificatie van de slachtoffers.

Vanaf hier zal het grote wachten doorgaan. Er is ons verzekerd dat we direct en als eerste worden ingelicht indien er op dit vlak nieuws is over Petra en Gary.

De laatste dagen zijn wij natuurlijk ook overspoeld met reacties van heel veel bezorgde mensen. Iedereen leeft mee en wil zo goed mogelijk worden geïnformeerd. Al het nieuws wat we vanaf nu te melden hebben over Petra en Gary zullen we op deze site zetten. Wellicht kijkt Petra ook mee, ze zou genoten hebben van de aandacht, waarop Gary gezegd zou hebben…’mam, doe nou effe normaal joh !’

Ton van Langeveld.

23 thoughts on “Onwerkelijk , niet te bevatten en volledig lamgeslagen.

  1. Heleen Koudenburg

    Beste Familie van Petra en Gary,
    Ik heb ooit met Petra gewerkt in SNV en ben haar jaren geleden weer tegen gekomen op een afscheidsreceptie . Elkaar weer een aantal keren ontmoet en weer een tijd niet. Door haar ongelooflijke vasthoudendheid en spontaniteit ben ik een maand voor haar vakantie bij haar thuis geweest en natuurlijk meegegeten. Gastvrij stond ook hoog op haar lijstje.
    Verhalen over vroeger, foto’s bekeken en natuurlijk Gary ontmoet, haar trots en oogappel. Ook over de komende vakantie gesproken. En dan het vreselijke nieuws………… Ik kan helaas niet donderdag op de herdenkingsdienst aanwezig zijn en wens jullie heel veel sterkte en kracht voor de komende tijd.

  2. Vivian van Leeuwen

    Lieve Ton, Anja, Britt, Bob en Tim,

    nadat ik vrijdag terugkwam van vakantie hoorde ik het verschrikkelijke bericht van mijn ouders dat twee van jullie dierbare familieleden slachtoffer zijn geworden van deze vliegramp. Wat komt het dan opeens dichtbij.. Ik wil jullie allemaal heel erg veel sterkte wensen. Het zal niet makkelijk zijn, maar volgens mij hebben jullie ongelofelijk veel lieve mensen om je heen om jullie de steun te geven die jullie nodig hebben en verdienen.

    Vivian

  3. Huib en Marja van der Hout

    Lieve familie,
    Wat ongelofelijk wat er is gebeurd. Het is gewoon niet te bevatten. Zo jong uit het leven gegrepen met nog zoveel dromen, verwachtingen en wensen. Wij willen laten weten dat wij heel veel aan jullie denken en heel erg veel sterkte wensen. Het is een cliché om te zeggen maar wij staan altijd voor jullie klaar.
    Heel veel sterkte de komende tijd. Helaas zal er nog veel op jullie pad komen wat moeilijk is, maar wij geloven dat jullie het aan kunnen.
    Veel liefs,
    Huib en Marja

  4. Leen Paauw

    Lieve familie van Petra en Gary, ik heb Petra leren kennen op de sportclub de Vroeghe Vogels, in ben heel blij dat ik haar heb leren kennen. In goede en slechte tijden kwam zij bij mij .
    Ik heb een goede herinnering aan haar, gezellig samen een wijntje drinken op kamp, wandelen door de Broekpolder enz.
    Ik wens jullie mede namens mijn vrouw heel veel sterkte en kracht toe in de komende jaren.
    Leen

  5. Frans, Carola en Britt Peters en Robin Tousain

    Lieve Ton, Anja, Britt en Bob,

    Wat een vreselijk en verdrietig bericht hebben jullie vorige week ontvangen! We leven enorm met jullie mee, zeker vanwege het feit dat wij net deze mooie reis door Maleisië hebben mogen meemaken, zoals Petra en Gary ook zouden doen. Met lood in onze schoenen zijn we afgelopen maandag het vliegtuig ingestapt en gelukkig veilig teruggekeerd naar Nederland. Wat een mooie site en indrukwekkend verhaal over twee lieve en mooie mensen. We komen snel bij jullie langs! Veel liefs, Frans, Carola, Britt en Robin.

  6. Evelyn

    Wat mooi en goed om dit op jullie manier te verwerken via deze site. Wat fijn dat we zo mee kunnen leven. Twee lege plekken maar schitterende herinneringen blijven over.

  7. Jeannette

    Lieve familie,
    Het afschuwelijke nieuws is niet te bevatten, verschrikkelijk staan wij machteloos aan de zijlijn. Met alleen maar ronddraaiende gedachte,s
    In ons hoofd. Maar wat geweldig, dat je voor Petra en gary deze site hebt opgezet, zodat ook wij op de hoogte kunnen blijven.
    Dat je alles zo mooi kan verwoorden zal helpen bij de rouwverwerking.
    Toen ik zelf vanmiddag door Maassluis reed, moest ik weer huilen, door de hoeveelheid vlaggen halfstok. Na het verschrikkelijke nieuws, leek het of ik in draaikolk naar beneden werd getrokken. Na een herdenking op de sportschool, met haar loop en wandelgroep de vroege vogels, langs haar huis voor bloemen neer te leggen, prachtig opgelost, in haar net nieuwe Tuin. Tekenen van het condoleance register, al die hele kleine rituelen gaan een heel klein beetje helpen, het onder ogen te zien, maar het leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ons oneindig medeleven, voor altijd in ons hart.
    Jan en Jeannette de graaf

  8. Anita

    Lieve Ton en familie, stil wordt ik van jullie verhaal. Zijn geen woorden voor en daarom schrijf ik verder niets…. In gedachten bij jullie… Zorg goed voor elkaar, juist in deze moeilijke tijd… X

  9. juf Anneke

    Niemand kun je vertellen wat er door je heen gaat bij het vernemen van dit nieuws. Een leven, zo jong, zo dierbaar. Drie jaar heb ik die beer van een knul in mijn klas mogen hebben. Bij de afscheids musical moest en zou ik van hem juist afscheid nemen. ‘Het beste bewaar ik altijd tot het laatst’, zei ik toen. Helaas zijn het nu nog alleen herinneringen die ik kan bewaren.
    Heel veel sterkte aan alle nabestaanden.
    Ze blijven beiden in mijn hart.

  10. Renate

    Met een brok in mijn keel lees ik jullie verslag van de afgelopen dagen,de meest dierbare op deze manier te moeten verliezen is bijna ondraaglijk ,lees ook heel veel kracht en liefde die jullie met alle lieve mensen om jullie heen kunnen delen,Petra,Gary en jullie zijn heel veel in mijn gedachten,liefs en heel veel sterkte X

  11. marijke

    Lieve Ton, Anja Britt Tom en Tim de afgelopen dagen denk ik zoveel aan jullie, ik ben er echt helemaal kapot van en er zo mee bezig, er gebeuren dingen in je leven die niemand in in een boek van je leven kan beantwoorden
    Deze weken hebben wij onze Nik op 6 augustus 2012 moeten verliezen aan die rotziekten Duchenne en nu dit overkomt jullie moeder en en jullie dit!!
    Ja wat moet ik zeggen een kind die ziek is en verliezen doet ook heel veel pijn maar je jullie overkomt iets wat iedereen niet kan bevatten!! ik zou zo graag met jullie dingen ff willen delen

    1. Ton en Anja Bericht van de auteur

      Lieve Marijke. Het is onwezelijk voor ons allemaal. Niet alleen onze maar ook zeker jullie situatie.Schrijnend. Als we in een wat rustiger vaarwater komen hier dan spreken we graag met jullie af. Ton

  12. Maria de Haan

    Lieve Ton,Anja,Britt,Bob en Tim wat is het vreselijk om op zo’n manier met jullie in contact te komen.Veel liever had ik dit op een andere manier gedaan!Petra was een unieke vrouw met een hart van goud en een stem die 5 tuinen verder te horen was.Gary een fijne bescheiden jonge knul vol met dromen.Wij zullen ze nooit vergeten en wensen jullie dan ook veel kracht en wijsheid toe om dit vreselijke verlies te verwerken!Jullie staan niet alleen!Max,Maria en Senna uit Zoetermeer

  13. René & Heleen

    Lieve Ton, Anja, Bob, Britt& Tim,
    Konden wij jullie intense verdriet maar over onze vriendenkring verdelen, zodat we allemaal wat hadden en niet jullie alles alleen! Helaas is dat niet mogelijk, maar we kunnen er wel voor jullie zijn! Onze deur staat altijd voor jullie open en weare just one phonecall away!

    Love you xxx

  14. Clarissa Sonneveld

    Dank je Ton…. Wat hartverscheurend ! Brok in m’n keel. Het is het slechtste scenario ever!!! Ik heb zó met jullie te doen. Ik heb me bewust rustig gehouden met vragen enzo omdat er al zo ontzettend veel op jullie af komt.
    Er gaat geen moment v d dag voorbij dat ik er mee bezig ben, zelfs in m’n slaap . En wat jammer dat ik Petra nooit ben tegen gekomen in het drankenkabinet ….. dát had ik heel gezellig gevonden en had ik me waarschijnlijk nóg eerder thuis gevoeld in Maassluis . Zo jammer!! Ze was nota bene m’n overbuuf. Mooi mens!!! Ze straalt nog steeds in m’n gedachten …… X

  15. René & Heleen

    Lieve Ton, Anja, Bob britt& Tim, konden we jullie verdriet maar verdelen over onze vriendengroep, zodat we allemaal een beetje konden overnemen van jullie, ipv dat jullie nu alles hebben! Weet dat wij er altijd voor jullie zijn
    En dat onze deur openstaat voor jullie gezin! Ik zie Petra voor me in politiepak, luidkeels Ton toezingen! We hebben die avond enorm genoten! Xxx

  16. Frea en Han van der Weck

    Lieve Ton, Anja, Britt, Bob en Tim,

    Wij denken constant aan jullie. Op verjaardagen hebben wij Petra leren kennen als een spontane, gekke en goedlachse vrouw. Woensdag 9 juli waarbij Ton onder leiding van Petra werd toegezongen zal altijd als mooie blijvende herinnering in ons geheugen gegrift blijven.
    Nog steeds niet te bevatten dat zulke mooie en gezellige mensen zo verschrikkelijk bruut uit jullie leven zijn weggerukt. Alle woorden schieten te kort.

  17. Maritza de Vries

    Bedankt dat jullie dit immense verdriet willen delen. We leven enorm met jullie mee. Het is en blijft hartverscheurend. Heel veel sterkte voor elke nieuwe dag zonder Petra en Gary… Konden we de klok maar terug draaien… Liefs, Maritza xxx

  18. Jess van Roon

    Het had niet zo moeten zijn. Twee zulke lieve mensen. Gary ook nog eens mn maatje waar ik vrolijk van werd. ‘wat een simpele vent’ zeiden we dan. Zulke personen kom je niet meer tegen.

    Take care. Ga je nooit vergeten gar

Geef een reactie